رمزفردا بروزترین خبرهای ایران و جهان
ربات انساننمای والکری(Valkyrie) ناسا که برای تحقیقات مریخ ساخته شده بود، پس از ۱۰ سال آزمایش در اسکاتلند به ایالات متحده بازمیگردد.
به گزارش ایسنا، یک ربات انساننما که توسط ناسا برای ماموریتهای آینده مریخ توسعه داده شده، قرار است پس از گذراندن یک دهه در دانشگاه ادینبرو(Edinburgh) در اسکاتلند، به ایالات متحده بازگردد.
این ربات که «والکری» نام دارد، ۱.۸ متر ارتفاع دارد و حدود ۱۲۵ کیلوگرم نیز وزن دارد و یکی از تنها سه نمونه اولیه در جهان است.
طراحی شبهانسانی والکری، با حسگرها و محرکهای الاستیک، امکان تعامل ایمن و کار در محیطهای پرخطر یا طراحیشده توسط انسان را فراهم میکند.
این ربات که از اساطیر اسکاندیناوی الهام گرفته شده است، قبل از بازگشت به مرکز فضایی جانسون در تگزاس برای توسعه بیشتر و ماموریتهای سیارهای آینده، از تحقیقات رباتیک انساننما پشتیبانی کرد.
ولادیمیر ایوان(Vladimir Ivan)، دانشجوی سابق دانشگاه ادینبرو که روی «والکری» کار کرده و اکنون مدیر ارشد فنی یک استارتآپ رباتیک به نام تاچلب(Touchlab) مستقر در ادینبرو است، در بیانیهای گفت: میزبانی از «والکری» ناسا در دانشگاه ادینبرو در زمانی که رباتهای انساننما به صورت تجاری در دسترس نبودند و تنها تعداد انگشتشماری نمونه اولیه تحقیقاتی از آنها در سراسر جهان وجود داشت، یک امتیاز نادر بود.
پیشرفت ربات انساننمای ناسا
ربات انساننمای «والکری» که در سال ۲۰۱۶ به عنوان بخشی از همکاری تحقیقاتی با ناسا به دانشگاه ادینبرو رسید، از جمله پیشرفتهترین رباتها در نوع خود بود. این ربات که برای پشتیبانی از ماموریتهای آینده در مریخ توسعه یافته بود، قرار بود وظایف استقرار اولیه و نگهداری زیرساختها را در سیاره سرخ قبل از رسیدن فضانوردان انجام دهد.
«والکری» دارای طراحی شبیه به انسان است که به آن اجازه میدهد در فضاهای ساخته شده برای انسانها فعالیت کند یا وظایف خطرناکی را در محیطهای نامناسب برای انسانها انجام دهد.
سختافزار آن شامل محرکهای الاستیک و طیف وسیعی از حسگرها است که امکان تعامل فیزیکی ایمن با افراد را در عین حفظ تعادل و دقت فراهم میکند.
«والکری» در ابتدا میتوانست روی سطوح صاف راه برود و اقدامات اولیهای مانند گرفتن و دستکاری اشیاء را انجام دهد. در طول دهه گذشته، محققان از طریق هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی، قابلیتهای آن را افزایش دادهاند تا به ربات کمک کنند محیط اطراف خود را بهتر درک کند و به آن واکنش نشان دهد.
دانشمندان پایداری در راه رفتن، مهارتهای دستکاری و درک مبتنی بر حسگر آن را بهبود بخشیدند و آن را قادر ساختند تا در محیطهای پیچیدهتر حرکت کند.
این تحقیق بر کمک به «والکری» برای سازگاری با شرایط متغیر، عبور از سطوح ناهموار و اتصال سریع اطلاعات بصری با اقدامات فیزیکی برای عملیات رباتیک در دنیای واقعی متمرکز بود.
ربات انساننمای «والکری» ناسا به شکلگیری رباتیک مدرن کمک کرد و معماری آن بر ربات آپولوی شرکت اپترونیک(Apptronik) تأثیر گذاشت و اکنون رباتهای انساننما را از آزمایشگاههای تحقیقاتی به صنعت و ماموریتهای فضایی آینده منتقل میکند.
همکاری انسان و ربات
میزبانی از ربات انساننمای «والکری» ناسا در دانشگاه ادینبرو، فرصتی نادر را در زمانی که رباتهای انساننما به صورت تجاری در دسترس نبودند و تنها چند سیستم آزمایشی در سراسر جهان وجود داشت، برای محققان فراهم کرد.
این پلتفرم، دانشمندان را قادر ساخت تا تحقیقات بنیادی در زمینه تحرک و پایداری را پیش ببرند و به شکلگیری توسعه رباتیک انساننمای مدرن کمک کنند و در عین حال نسل جدیدی از متخصصان رباتیک را آموزش دهند.
حضور «والکری» همچنین به ظهور دانشگاه ادینبرو به عنوان یک قطب رباتیک پیشرو، با پشتیبانی از تحقیقات در سطح جهانی، رهبری فکری و یک اکوسیستم رو به رشد از نوآوری و استارتاپهای رباتیک کمک کرد.
تحقیقات در زمینه رباتیک انساننما در این دانشگاه با استفاده از ربات انساننمای تالوس(Talos)، یک پلتفرم ۱.۷۵ متری که در سال ۲۰۲۰ ارائه شد، ادامه دارد. دانشمندان از «تالوس» برای مطالعه نحوه راه رفتن، حفظ تعادل و استفاده از ابزارها در محیطهای پیچیده استفاده میکنند. این تحقیق همچنین به بررسی چگونگی استفاده رباتها از یادگیری ماشینی برای سازگاری با محیطهای دائماً در حال تغییر میپردازد.
تمرکز اصلی بر همکاری انسان و ربات از طریق تعامل دوطرفه انسان و ربات است که در آن رباتها و انسانها برای انجام وظایف با هم همکاری میکنند. پیشرفتهای حاصل از این کار میتواند از طیف وسیعی از کاربردها در دنیای واقعی، از جمله فناوریهای زندگی کمکی و سیستمهای رباتیک طراحی شده برای محیطهای مراقبتهای بهداشتی و توانبخشی پشتیبانی کند.
ستو ویجایاکومار(Sethu Vijayakumar)، رئیس بخش رباتیک و مدیر مرکز رباتیک دانشگاه ادینبرو در بیانیهای گفت: در نگاه به گذشته، این تصمیم جسورانه به موج هیجانانگیز تحقیقات رباتهای انساننمای مبتنی بر داده که اکنون بدیهی تلقی میشود، کمک کرده است.
